Zürich/Budyšin. Wobšěrny program su sej pjatnać architekow a fachowcow za wuhotowanje předewzali, zo bychu so z wosebitosćemi třikrajoweho regiona Němska, Čěska a Pólska zeznajomnili. Dźesać dnjowska studijna jězba zahaji so njedźelu – 8. junija 2008 – dopołdnja w Budyšinje, hdźež jich w Serbskim domje Domowinski referent J. Łušćanski witaše a k stawiznam, ke kulturje a dźensnišej situaciji Serbow porěča. Architekt Michael Bart wjedźeše hosći potom wěcywustojnje přez stare město a Weronika Malinkowa witaše jich we Wjelbiku na wobjed. Na wjele prašenjow Serbow nastupajo móžeše architektam w běhu dnja tež Sven Łušćanski wotmołwić, kotryž jich cyły dźeń přewodźeše, prjedy hač so woni wječor přez Lubij do Zhorjelca podachu.
Studijna jězba wjedźe architektow w přichodnych dnjach dale do Boleslawiec, Wrocławja, do Jeleneje Góry přez Liberec, wróćo do Němskeje, hdźež wopytaja Žitawu, Ochranow, Wojerecy, Mužakow, Chośebuz a zakónčenje budźe w Drježdźanach. “Wo Serbach někotři z nas hišće ničo njewědźachu, tohodla běše zajimawe, našu studijnu jězbu runje tule pola was w Budyšinje zahajić, a překwapjace, zo zhonichmy hakle tu wo europskej kopańcy narodnych mjeńšinow, wo Europeadźe, kotraž so nětkle pola nas we Šwicarskej přewjedźeše. Přejemy Serbam dale wuspěšne dźěło”, praji nawodnica, architektka Verena Huber po wopyće w Serbskim domje.